Historia - Koło Łowieckie Jeleń w Białymstoku

RYS HISTORYCZNY

Koło Łowieckie Jeleń w Białymstoku zostało założone w 1947 r. z inicjatywy inż. Józefa Szumskiego. Na wniosek założycieli uchwalono nazwę koła w brzmieniu: Koło Myśliwskie „Jeleń” w Białymstoku.

Założycielami koła byli Leon Wołąsewicz – pierwszy przewodniczący, Józef Szumski – łowczy, Narcyz Panasewicz – skarbnik, Zygfryd Borowski – sekretarz oraz członkowie Stanisław Magnuszewski, Władysław Jaworski, Kazimierz Ostrowski, Antoni Ram, Lucjan Markiewicz, Wacław Rogowski, Eugeniusz Szoszkowski, Zygmunt Kowalewski.

Pierwszą „Dianą” czynnie polującą w kole dawnego województwa białostockiego była Halina Magnuszewska, która przez długi okres pełniła funkcję sekretarza. Lucjan Markiewicz z własnej inicjatywy przez dziesięciolecia prowadził „Księgę wspomnień” koła, która pozostała jedną z najważniejszych pamiątek minionego okresu.

GOSPODARKA ŁOWIECKA

Przez 60 lat istnienia koło dzierżawiło pięć obwodów Łowieckich (nr 7, 14, 17, 64, 77) o charakterze polnym, położonych w województwie podlaskim na terenie dwóch nadleśnictw: Dojlidy i Czarna Białostocka, o łącznej powierzchni ok. 32 tys. ha.

Z biegiem czasu zmieniał się charakter części obwodów, a wraz z tym rodzaj pozyskiwany zwierzyny. Pierwsze strzały padały do ptactwa, głównie wodnego, obfitującego na rozlewiskach rzeki Narew. Pole bogate były w zające, kuropatwy i sarny, a na podmokłym terenie polowano na Słonki. Obecnie część obwodów łowieckich obejmujących starorzecza Narwi włączono do Narwiańskiego Parku Narodowego i wyłączone z możliwości polowania. Obwody przygraniczne wzbogacono w nasadzenia leśne o powierzchni 1500 ha, sąsiadujące z Lasem Grodzieńskim, znajdującym się za granicą państwa. Licznie występujące zające zapewniały kołu dochód podczas odłowów. Koło Jeleń należało do ścisłej czołówki krajowej pod względem odławianych zajęcy na eksport do krajów zachodnich.

Obecnie głównymi gatunkami zwierzyny łownej na terenie koła są: dziki, sarny oraz duża liczba ciągle redukowanych lisów. W minionych latach podjęto próbę introdukcji bażanta, niestety z powodu bardzo dużej liczby lisów zakończyła się ona niepowodzeniem. Dodatkowym źródłem pozyskiwania środków finansowych jest organizacja polowań komercyjnych na kozły. Społeczność nasza posiada własną bazę noclegową – domek myśliwski około 5 ha ziemi zagospodarowanych na zimową bazę żerową dla zwierzyny. Dodatkowo w celach gospodarczych koło dzierżawi około 7 ha od leśników i rolników.

WYRÓŻNIENIA

W kole doceniono zasługi: Romualda Skobodzińskiego – został odznaczony Złotym Medalem Zasługi Łowieckiej, a także Dariusza Nowaka i Adama Wojtulewiczwskiego – zostali oznaczeni Brązowym Medalem Zasługi Łowieckiej.

WAŻNE WYDARZENIA

Koło pieczołowicie kultywuje tradycje myśliwskie. Organizowane są przy pełnej oprawie, z biesiadą polowania hubertowskie, wigilijne i kończące sezon. Przyjaciele naszych przyjaciół są naszymi przyjaciółmi. Ta dewiza towarzyszy naszym zachowaniom i pozwala na uczestnictwo wielu zaproszonych gości w polowaniach.

W 2017 r. koło obchodziło 70 tą rocznicę powstania celebrowaną w kameralnym gronie. Podejmowana jest współpraca z organami administracyjnymi, Lasami Państwowymi, Strażą Graniczną i miejscową ludnością. Trwałe więzy z lokalną społecznością pozwalają na uniknięcie konfliktów i nawiązanie współpracy przy prowadzeniu gospodarki łowieckiej.

Powyższy tekst został zaczerpnięty z publikacji zbiorowej „Północno Wschodnia Kraina Łowiecka” – Monografia PZŁ